"Beleid blijft teveel in plannen steken"

(Intro 'WINDNIEUWS' febr 08)

Tweederde van de Europese landen presteert beter op klimaatgebied dan Nederland werd in ‘Bali' bekend gemaakt. De CO2-uitstoot in Nederland blijft maar stijgen, terwijl een daling moet worden ingezet. Nederland heeft nog te weinig maatregelen ingevoerd om de trend om te buigen en blijft te veel in plannen steken.

"Nederland moet nu de zevenmijlslaarzen aantrekken om het tij te keren," zegt Mirjam de Rijk, algemeen directeur van Stichting Natuur en Milieu. "Windmolenparken in plaats van kolencentrales en een klimaatwet die voorschrijft hoeveel CO2-uitstoot Nederland per jaar moet verminderen. Harde afrekenbare doelen hebben we nodig en een stok achter de deur als we die doelen niet halen. Dat is de enige manier. Met alleen spaarlampen komen we er niet."

De ministeries VROM en EZ stellen voor de Landelijke Uitwerking Windenergie (LUW) en de ten doel gestelde verdubbeling van ‘Wind-op-land', een Plan van Aanpak op, dat volgens plan op 30 januari ondertekend en gepubliceerd moet zijn. (op de ODE website moet dat dan nu te lezen zijn)

Bij die uitwerking zijn veel partijen betrokken. Ook ODE draagt haar steentje bij in de discussie. En bij het juist informeren van de mensen die er mee te maken krijgen en waar de medewerking van moet komen. Burgers dus, die de afgelopen jaren regelmatig zijn geconfronteerd met krantenberichten die vaak meningen en misleidende informatie bevatten van mensen die windenergie geen warm hart toedragen.

Gelukkig dat Natuur en Milieu overtuigd is van het nut van windenergie. Het voorlaatste nummer van het blad ‘Terra' was speciaal gewijd aan windenergie, maar dan wel op zee. Dat is een beetje dubbel. In het Magazine van Milieudefensie gingen mensen van het Kritisch Platform tekeer tegen windenergie, maar na een weerwoord zeiden ze daar alleen wind op land mee bedoeld te hebben. Op zee zoeken ze het maar uit was ongeveer hun reactie. Ik bedoel maar...

Er wordt hard gewerkt aan de ontwikkeling van windturbines voor op zee. Maar ze zijn er nog lang niet en de problemen zijn legio. Enercon maakt ze niet "omdat vissen geen stroom nodig hebben", en Vestas last een pauze in om eens te gaan nadenken of het misschien anders moet. Samen met de al optredende levertijden ziet dat er voor wind op zee de eerste vijf jaar niet echt hoopgevend uit. Het enige landelijke lichtpuntje lijkt het Noord-Hollandse ‘Darwind' dat zich specifiek richt op het zee-segment. Zouden we in de toekomst toch nog / weer een rol kunnen gaan spelen in de windturbine-industrie? We helpen het u hopen.

Vooralsnog is er voor de vaderlandse non-gouvernementele (milieu)organisaties weinig reden om de aandacht eenzijdig en al te gemakkelijk te richten op toekomstige wind van zee. Die komt zonder succes van wind op land niet van de grond. Want wie moet die ontwikkelingen trekken? Subsidies zijn daarvoor het geijkte instrument, maar dat is zo langzamerhand vloeken in de kerk als het gaat over windenergie. De SDE moet wind-op-land na de gedwongen rustperiode eerst nog uit het moeras proberen te trekken. Dat zal al moeilijk genoeg blijken. Misschien kan de nieuwe wet op de RO er bij helpen.
Zonder plannen van een meewerkende overheid gaat het helaas (nog) niet. Het wordt tijd voor ‘volle kracht vooruit' om in zeetermen te blijven.

Cees Bakker,
Voorzitter van ODE