China pofiteert flink van de handel in emissiekredieten. Buitenlandse investeerders staan in de rij om Chinese energiebedrijven en fabrieken te betalen voor reductie van hun schadelijke uitstoot aan het broeikasgas CO2, in plaats van hun eigen uitstoot thuis te verlagen.
China is momenteel goed voor 60 procent van de koolstofkredieten die verhandeld worden onder het Clean Development Mechanism (CDM). Het CDM werd ontwikkeld onder het Kyotoprotocol. De dominantie positie van China in de markt is een grote verandering ten opzicht van een paar jaar geleden. Toen had China slechts 5 procent van het gecontracteerde volume.
Het CDM staat vervuilers toe om kredieten te verdienen door de uitstoot van broeikasgassen in andere landen te beperken. Omdat de opwarming van de aarde een wereldwijd fenomeen is, zo is de redenering, maakt het niet uit waar de reductie gerealiseerd wordt. Omdat de kosten om reductie te bereiken in ontwikkelingslanden vaak lager zijn dan in industrielanden, kunnen vervuilers in die industrielanden voordeel hebben van kredieten die ze verkrijgen met projecten in landen als China.
China was aanvankelijk sceptisch over de emissiehandel. Die zou ertoe leiden dat rijke landen hun verplichtingen konden afkopen om hun eigen uitstoot aan CO2 te verminderen. Maar het land ziet het systeem nu als een goede mogelijkheid om buitenlandse investeringen aan te trekken op gebied van duurzame energie en efficiëntie.
Naast China zijn ook landen als India en Brazilië populair bij investeerders. In het verleden heeft China industrielanden opgeroepen om meer verantwoordelijkheid te nemen in het terugdringen van de uitstoot van broeikasgassen. Als ontwikkelingsland is China vrijgesteld van de reductiebepalingen in het Kyotoprotocol. Maar nu de voordelen van mechanismen als het CDM zichtbaar worden, verwelkomt China investeringen in schone energie.
Aangezien de Verenigde Staten, de grootste vervuiler op het gebied van broeikasgassen, weigeren in te stemmen met de bepalingen van Kyoto, komen de meeste kopers van koolstofkredieten uit Europa en Japan.
De vrijstelling van reductiedoelen voor snelgroeiende economieën zoals China en India heeft volgens critici tot gevolg dat de grootste vervuilers in de wereld te weinig gecontroleerd worden. China's groeiende economie draagt momenteel voor 14 procent bij aan de wereldwijde uitstoot van koolstofdioxide. De emissie in China en andere opkomende Aziatische landen groeit sneller dan in andere landen. Uit cijfers van de Wereldbank blijkt dat de uitstoot van broeikasgassen in China tussen 1992 en 2002 toenam met 33 procent. In India was dat in dezelfde periode 57 procent.
Ondanks de tekortkomingen van het klimaatverdrag, blijkt het belangrijkste mechanisme daaruit - koolstofhandel - een veerkrachtig instrument waar China veel belang bij heeft. Peking heeft tot nu toe 125 projecten op het gebied van schone energie goedgekeurd onder het CDM. Die projecten zouden samen goed zijn voor een reductie van 630 miljoen ton CO2 tegen 2012. In dat jaar loopt de eerste fase van het Protocol af.